| Małgorzata Radkiewicz - Gender w kinie Odbiorca kultury masowej oczekuje od niej przede wszystkim rozrywkowego, lekkiego repertuaru umozliwiajacego mu ucieczke w bajkowy swiat iluzji. O atrakcyjnosci kina komercyjnego nie decyduje awangardowosc, ani tez oryginalnosc zaskakujacych rozwiazan, bowiem widz czerpie najwieksza przyjemnosc z rozpoznawania rzeczy doskonale mu znanych. Nalezy do nich ekranowy wizerunek kobiet i mezczyzn, stanowiacy bodaj najbardziej skonwencjonalizowany element kina. |
Adrian Kowalczyk - Kobiety w Buenos Aires na przełomie XIX i XX wieku W drugiej polowie dziewietnastego wieku Argentyna byla scena wielu transformacji o charakterze spolecznym ekonomicznym, jak równiez i politycznym. Elity dzierzace wówczas wladze zostaly do niej popchniete przez teze: dojscie do wladzy Argentyny nowoczesnej jest nie tylko mozliwe ale i równiez konieczne. Gdyby ta ogromna pustynia stala sie jeszcze synonimem konserwatyzmu i braku ucywilizowania, trzeba byloby go zmienic w narzedzie osiagniecia sukcesu. |
Przemysław Pilarski - Pulapki plci. Na marginesie „Orlanda” Sally Potter
1. Simone de Beauvoir napisala w „Drugiej plci” ( La Deuxieme Sex , 1949), ze nikt sie nie rodzi kobieta, ze kobieta mozna sie wylacznie stac . Per analogiam - stac sie mozna równiez mezczyzna.
Sa to stwierdzenia w sposób oczywisty bliskie studiom gender , korespondujac wyraznie z o wiele pózniejszymi koncepcjami Judith Butler. Niedaleko juz stad do teorii queer , z dominujacym w niej orzeczeniem niemal wszechobecnej róznorodnosci, tak bliskiej z kolei postfeminizmowi.
Wszystko zatem laczy sie w paradoksalna, bo jakby - androgyniczna calosc. Ani kobieta, ani mezczyzna. / Polaczeni w jedna postac z czlowiecza twarza. / Jestes na ziemi, ja w przestworzach. / Wlasnie sie rodze i umieram
2. Virginia Woolf znana jest przede wszystkim jako autorka glosnego tekstu „Wlasny pokój” ( 1929; tytul tlumaczony jest tez jako „Ich wlasny pokój”), dotyczacego warunków rozwoju tzw. twórczosci kobiecej. Wymienia sie tez w biografiach „Pania Dalloway” (1925), „Do latarni morskiej” (1927) oraz „Fale” (1931). Sa to powiesci istotne dla rozwoju literatury modernistycznej, szczególnie ze wzgledu na czynione w nich eksperymenty w warstwie narracyjnej. Pisarka stosowala bowiem nowatorska, jak na owe czasy, technike „strumienia swiadomosci”.
Wydana w 1928 roku powiesc „Orlando” , skazana byla dosc dlugo na nieprzychylne oko krytyki, widzace w niej (zgodnie zreszta z wyrazona w dziennikach opinia samej autorki) niewiele ponad literacki zart. Fabule tego utworu stanowi historia zycia angielskiego szlachcica; szlachcica wiecznie mlodego, egzystujacego przez cztery stulecia poczatkowo w ciele mezczyzny, nastepnie zas kobiety. Bohater(ka) powiesci przezywa te lata, doswiadczajac rozmaitych przygód, zwiazanych z rozmaitymi sferami aktywnosci czlowieka - od twórczosci po polityke (a w zasadzie i w duzym uproszczeniu: od twórczosci przez polityke do twórczosci). wiecej